Słów kilka o runach

runes_1Runy są alfabetycznym pismem używanym przez ludy północnej Europy od pierwszego stulecia naszej ery aż do średniowiecza.

Służyły również jako system symboli używanych do magii i wróżenia. Zostały zarzucone, kiedy rzymski alfabet stał się podstawowym pismem większości krajów europejskich, ale ich formy i znaczenia zachowały się w napisach oraz rękopisach. Podstawową cechą, która odróżnia runiczny alfabet od innych alfabetów, jest to że każda runa-litera ma własne znaczenie.

Przykładowo a, b i c są dźwiękami bez znaczenia, wskazującymi pierwsze trzy litery w naszym alfabecie, ale nazwy trzech pierwszych run fehu, uruz i turisaz są słowami oznaczającymi odpowiednio bydło, żubra i olbrzyma. Mają one również magiczne i religijne znaczenie przekształcające prosty proces pisania w magiczną czynność. Są stosowane w mantyce i do tworzenia magicznych zaklęć.

Runy przeżywają swój renesans, zarówno jako określony system symboli, jak i dywinacji. W tym ostatnim zakresie różnią się od tarota czy Aniołów Kabały, bowiem — niezależnie od prognozowania przyszłości — dostarczają swoistego klucza do zrozumienia wiary ich twórców, sposobu życia pojmowania roli natury w ówczesnym świecie i bycia z nią. Ich związki ze światem przyrody były znacznie głębsze niż nasze własne w obecnych czasach, cechujące się szacunkiem i pokorą wobec sił natury.

religiaNazwa futhark, podobnie jak alfabet, jest wyprowadzona od pierwszych sześciu liter runicznej sekwencji futhark i znacząco różni się od alfabetu łacińskiego. Alfabet runiczny, a w zasadzie pismo alfabetyczne, składa się z 24 liter poczynając od f i kończąc na o i jest znany jako futhark starszy. Istnieje także jego odmiana futhark młodszy, złożona z 16 znaków. Unikalny porządek futharku i jego tradycyjny podział na trzy aetty (oetty, oettir — rodzina) może mieć znaczenie w odczytywaniu odszukiwaniu związków i wzajemnych powiązań pomiędzy poszczególnymi runami. Każdy oett jest poświęcony innemu bogowi. Pierwszy został powiązany z Freyem, drugi z Hagalem a trzeci z Tyrem.

Futhark jest podróżą, duchową odyseją podczas której napotykamy na różne przeszkody, przyjmujemy i wręczamy dary, uczymy się życiowych lekcji, pomagających nam w rozwoju, zarówno duchowym, jak i fizycznym. To w pełni osobisty, ale także mistyczny proces, w którym występują różne cykle, powtarzają się wzory…

Runiczne sekrety

Stare podania wspominają o tym jak to Odin, germański bóg mądrości, poezji i czarów, ciągle nienasycony wiedzą, którą posiadał, skłonny był nieraz do wielkich krętactw, by poznanie swoje uczynić bogatszym.

By wypić łyk wody z krynicy mądrości giganta Mimira, oddał mu swoje oko; by zaś skosztować miodu skaldów, posunął się do kradzieży. Był ów bóg zdolny także do poświęceń; osiągnął pełnię wiedzy wisząc przez dziewięć dni na Yggdrasilu, Drzewie Życia, którego konary sięgały wszystkich krańców świata. Wisząc na tym kosmicznym jesionie, przekroczył on bariery życia i śmierci, dostąpił zaszczytu ostatecznego Poznania. Zyskał tajemną wiedzę. Wejrzał w duchowe i ezoteryczne znaczenie run.

Słowo run oznacza tajemnica. Wyglądające na niezwykle prymitywne, znaki te nie są zwykłym alfabetem. Ich znaczenie wzbogacało się wraz z rozwojem czysto magicznych i szamańskich filozofii ludów Północy. Prawdopodobnie, z początku były to proste symbole przedstawiające pewne dźwięki pochodzące z natury. Mogło to być cokolwiek; śpiew wiatru, szum morskich fal, odgłosy zwierząt. Z upływem czasu, prymitywne animistyczne znaczenie run rozrosło się do skomplikowanego ezoterycznego systemu myśli. Miało to miejsce głównie w świecie germańskim, potem runy przeniesiono na łodziach wikingów w inne rejony świata. Wyryte na kamieniach napisy runiczne znaleźć można nie tylko w Niemczech i Skandynawii, ale także na przykład w Holandii czy Wielkiej Brytanii, gdzie rozwinął się dość specyficzny alfabet zwany futharkiem anglosaskim. Dominującym jest wszakże futhark starszy i w oparciu o jego runy będziemy poznawać runiczne ścieżki, jak i ich bezdroża.

Dziś, wielu ludzi utożsamia te znaki jedynie z wróżeniem. Korzysta się z prostych układów, gdzie pierwsza runa opisuje przeszłość, druga teraźniejszość, a trzecia przyszłość. Zalew pop runicznej pseudo-literatury służy znakomicie podtrzymywaniu przy życiu tego mitu. Zapomniano, że Odin, ofiarowując się na Yggdrasilu przeszedł typową szamańską inicjację, znaną wielu pogańskim kulturom. Stał się Zranionym Uzdrowicielem, Mędrcem, mówiącym nie tylko o przyszłości, ale potrafiącym także leczyć i używać magii do wielu celów. A zatem runy posiadają nie tylko znaczenie dywinacyjne (to jest wróżebne); ich potężna moc jest głęboko ukryta. Wsłuchaj się w ich wibracje, zaintonuj cicho runiczną mantrę, odkryjesz ich siłę. Światowy autorytet w dziedzinie run, kapłanka Wotana Freya Aswynn w swojej książce Liście Yggdrasila omawia magiczne zastosowanie poszczególnych run. Przyjrzymy się ezoterycznym znaczeniom tych symboli podczas naszego kursu.

Magia osadza się na dwóch filarach: woli i wyobraźni. Po pierwsze, tak bardzo musimy pragnąć wykreować jakieś zdarzenie i zadziałać na rzeczywistość wolicjonalnie, że nasza chęć przysłoni jakiekolwiek inne myśli oraz wszelkie obawy przed niepowodzeniem. Po drugie zaś, działanie magiczne opiera się swobodnym dostępie do archetypowych i abstrakcyjnych obszarów ludzkiej psychiki, gdzie niemożliwe nie Istnieje. Tam też ciągle żyją starożytni Bogowie obdarzając śmiałków wielką mocą. Używając terminologii psychologicznej, są to nie poznane warstwy umysłu. Rozbudzenie w sobie tych cech nie jest zadaniem prostym, wymaga wiele lat żmudnych ćwiczeń i poświęcenia. Runy jednakże, być może dzięki swojej graficznej prostocie, są systemem bardzo spójnym i w miarę łatwym do opanowania.

Kurs trwa dwa dni. Koszt 900 PLN. Prowadzi Dariusz Cecuda. Zapisy na kurs: dariusz@dariuszcecuda.pl 

W tytule maila proszę wpisać: Runy – zgłoszenie. Warunkiem potwierdzenia rezerwacji miejsca na warsztacie jest wpłata zaliczki wysokości 100 pln na konto:

mBank, Dariusz Cecuda, 09 1140 2004 0000 3402 7719 5353.

Poświadczeniem udziału w zajęciach jest certyfikat.